Ersin Deniz Durum

deviantart-02

2009-11-05T18:21:00.005+02:00

deviantart

2009-11-05T18:11:00.003+02:00

MAJANS OFSET TASARIM REKLAM BASIM YAYIN SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ.

2009-05-27T18:42:00.002+03:00

Kazım Karabekir Caddesi Kültür Çarşısı
No:7/6-40 İskitler-ANKARA/TÜRKİYE
Tel: 90312 3840604-05
Fax: 90312 3840610

Mete

2009-03-05T16:57:00.003+02:00

Adalet Teyze

2008-10-31T12:31:00.001+02:00

YAŞAMIN İÇİNDEN

Yaşlı kadın yatağından kalktı. Sabah ezanının insan ruhuna huzur veren sesi oda içinde yankılanıyordu. 88 yaşından beklenmeyecek bir çeviklikle pencereye doğru yöneldi. Pencereyi açması ile birlikte odaya ezan sesi ile birlikte baharın güzel kokusu ve kuş cıvıltıları doluştu. Penceresinden gözüken Kurtuluş Parkına bakarak yaşlı ciğerlerine sabahın ılık esintisi ile doldurdu. Abdestini aldı, sabah namazını kıldı. Mutfağa yöneldi. Çayla birlikte bir iki lokma bir şeyler atıştırdı. Oturma odasına yöneldi. Eski bir fiskos masasının yanındaki koltuğuna ilişti. Masanın üstü çerçeveler ile doluydu. Bir tanesine uzandı, camının üzerinde titreyen parmaklarını dolaştırdı. Çerçevenin içindeki fotoğrafta İstiklal madalyalı kara yağız bir adamla, makyajsız olmasına rağmen güzelliği göz alan bir kadın birbirlerine bakarak gülümsüyorlardı. Yaşlı kadın “Günaydın Anne, Günaydın Baba” dedi. Usulca yerine koyduğu çerçeveye bir bakış daha attıktan sonra başka bir çerçeveyi eline aldı. Bu siyah beyaz fotoğrafta da subay üniformalı bir adamla bir gelin yan yana duruyorlardı. Yaşlı kadın çerçeveyi titreyen dudaklarla öptü. “Günaydın Kocacığım” dedi. Kadın bu çerçeveyi de bıraktıktan sonra üçüncü ve son çerçeveye uzandı. Artık gözlerinden yaş damlıyordu. Fotoğraftaki biri erkek diğeri kız çocuklara bakıp “Günaydın Evlatlarım” dedi. Tüm çerçevelere kısaca göz atıp “Sizleri, hepinizi çok özledim” dedi.

Gözlerinde biriken yaşları sildi. Artık ağlamak için bile yaşlı hissediyordu kendini. Ağır ağır doğrulduğu koltuğundan eski telefonuna doğru yöneldi. Ağır ağır numaraları çevirdi. Karşısına çıkan adama “Bir taksi istiyorum” dedi ve adresi verdi. Kapısını kilitleyip, apartman merdivenlerine yöneldi. Yıllarca çekmediği zorluk kalmamıştı ama şimdi bu merdivenler hayatının en büyük engeli olmuştu. Ağır ve dikkatli bir biçimde iniyordu. Sabırsızlanan taksi şoförünün çaldığı korna sokağı inletiyordu. “Patlama be adam” dedi. Nihayet taksiye binebildi. “Teyze hoş geldin” dedi 25-30 yaşlarındaki şoför. “Nereye gidiyoruz?” Kadın kısa bir sessizliğin sonunda “Tüm bir gün beni taşırmısın?” diye sordu. “Sana 500 lira veririm.” Adam küçümser bir gülümseme ile, “Mal sahibi benden her gün 500 lira istiyor teyze” dedi.

Kadın gülümsedi

“O zaman sana 650 lira vereceğim ne dersin?”

“Kurtarmaz ama senin güzel hatırını kırmayayım. İlk önce nereye gideceğiz?”

“Anıtkabir’e”

“Anıtkabir’e mi?

“Evet”

“Tamam teyzeciğim” “Yaş kaç teyzeciğim?”

“Seksen sekiz”

“Maşallah Allah uzun ömür versin teyzeciğim”

“Allah sağlıklı mutlu ömür versin oğlum”

“Haklısın teyzecim”

Taksi Anıtkabir’in kapısına gelmişti. Şoför “Teyzeciğim geldik” dedi. Dalgın görünen kadın “Evladım burada yardımına ihtiyacım var” dedi. “Benimle gel” Adam şaşırmıştı. “Tabii teyze” dedi. Kuşkulu gözlerle “Bizi buraya alırlar mı?” diye sordu. O ana kadar dalgın ve yorgun görünen kadın, bir anda irkildi. Gözlerinden ateş fışkırarak “Ne demek almamak? Sen daha önce hiç gelmedin mi buraya?” dedi

“Hayır”

“Kaç yıldır Ankara’da yaşıyorsun?”

“Ben Ankaralıyım teyze. Doğma büyüme”

“Ee o zaman”

“Ne bileyim bir kez okulla gelmiştik bayramda. Bayram olmayınca burası kapalı sanıyordum ben”

Kadın sinirli bir şekilde kafa salladı. Şoför utanmıştı. Mozoleye çıkan mermer merdivenlere kadar konuşmadılar. Merdivenlere geldiklerinde Şoför kuşkulu bir şekilde

“Nasıl çıkacaksın Teyze?” diye sordu.

“Her ay nasıl çıkıyorsam öyle”

“Her ay geliyor musun?”

“Evet”

Uzun bir uğraşla merdivenleri çıktılar. Mozoleye doğru ağır ağır ilerlediler. İçerisi çok serindi. Şoför büyük bir azimle yürümeye çalışan kadının koluna girmişti. Kadının nefes alışları sıklaşmıştı. Nihayet mozolenin önüne geldiler. Kadın şoförün kolundan ani bir hareketle kurtuldu. Çantasını açtı. Tek bir karanfil çıkardı. Mozoleye doğru ilerledi. Çiçeği mozoleye koydu. Şoför şaşkınlıkla olayı seyrederken kadının ağzından şu sözlerin döküldüğünü fark etti. “Hayatım boyunca sana verdiğim sözü tutmak için çalıştım” Ağır ağır geriye çekilen kadın ellerini açıp Fatiha okumaya başladı. Şoför kısa bir şaşkınlığın ardından ona katıldı. Kadın bir anlık suskunluktan sonra

“Hadi gidelim” dedi.

Geldiklerinden çok daha ağır bir şekilde arabaya döndüler. Şoför kadının durumundan endişelenmeye başlamıştı. “Yoruldun mu Teyze” dedi. Kadın sustu. Bir süre suskunluktan sonra “Evet hem de çok yoruldum” diye cevapladı.

“Nereye gidiyoruz?”

“Bankaya”

Şoför arabasındaki kadının herhangi biri olmadığını anlamıştı. Bu yaşlı kadının Atatürk’e verdiği söz ne olabilirdi? En sonunda dayanamadı.

“Teyzeciğim bir şey sorabilir miyim?”

“Sor bakalım evladım”

“Anıtkabir’de Atatürk’e bir söz verdiğinizi söylemiştiniz. O söz nedir?”

“Uzun hikaye evladım”

“Olsun be teyze anlat ne olur”

“Ben lisedeyken bizim okulumuza gelmişti Atatürk. Beni de ona çiçek vermek için seçmişlerdi. Çiçeği verdiğimde bana ismimi sordu. Bende “Adalet” dedim. Bunun üzerine “Ne güzel ismin varmış” dedi. “Okulu bitirince ne olacaksın” dedi bana. Hemşire dedim. Oda “Güzel meslek ama bence sen Hakim ol ismine çok yakışır” dedi. Ben kadından hakim olmaz ki dedim. Kaşlarını çattı, “Sen istedikten sonra olur. Senden söz istiyorum hakim olacaksın” dedi .”

“Sen ne dedin peki?”

“Mustafa Kemal emretmiş ne denir? Söz verdim.”

“Peki olabildin mi Adalet Teyze?”

“Evet ben Cumhuriyetin ilk kadın hakimlerindenim.”

“Vay be. Sende ne hikaye varmış Adalet Teyze”

“Herkesin bir hikayesi vardır evladım. Herkesin hikayesi de kendine göre değerlidir. Eğer insanların hikayelerini bilip anlayabilirsen insanlara daha anlayışlı davranabilirsin”

“Haklısın Adalet Teyze. Bu bankamı gelmek istediğin”

“Evet”

“Yardım edeyim mi? Bende geleyim mi?”

“Hayır. Sen burada bekle lütfen. Bu arada adın neydi evladım”

“Osman teyzeciğim”

“Tamam Osman. Beni 45 dakika kadar sonra buradan al olur mu?”

“Tamam teyzeciğim”

Adalet hanım bankadan içeri girdi. Osman öğlen saatinin geldiğini fark edip yemeğe gitti. Yemek boyunca Adalet hanımı düşündü. “Kim bilir neler yaşamış, neler görmüştür” diye düşündü. Tam vaktinde bankanın önündeydi. Adalet hanım 15 dakikalık gecikme ile geldi.

“Hoş geldin Hakim Teyze”

“Çok uzun zamandır bana Hakim denmemişti.”

“Hoşuna gitmediyse söylemeyeyim?”

“Yok aksine hoşuma gitti. Sağol”

“Nereye gidiyoruz?”

“Seyranbağlarına”

“Tabii”

“Hakim Teyze çok yer gezmişsindir sen”

“Tüm Anadolu’yu karış karış gezdik rahmetli kocamla”

“Ne iş yapardı amca?”

“Subaydı.”

“Ne zaman vefat etti?”

“1952’de”

“Çok olmuş. Gençmiş”

“Kore savaşında şehit oldu.”

“Allah rahmet eylesin Hakim teyze”

‘ Sağol’

“Seyranbağları’na geldik nereye gideceğiz?”

“Sağa sap. İkinci binanın önünde dur.”

“Tamam. Buyur Hakim Teyze. Geleyim mi ben”

“Yok bekle burada”

Osman beklemeye başladı. Bir ara merak etti. Binanın uzaktan görünen levhasına baktı. “Seyranbağları Kız Yetiştirme Yurdu” yazısını okudu. Anlam veremedi. “Bu kadın burada ne yapar ki?” diye düşündü. Yarım saat sonra Adalet hanım göründü. Yanında orta yaşlı kibar bir hanım vardı. Adalet hanımı arabaya ağır ağır bindirdi. Kadın

“Adalet Hanım size ne kadar teşekkür etsek azdır. Her zaman yanımızdasınız. Kızlarda sizi çok seviyor. Ne olur arayı çok uzatmayın. Yine gelin” dedi. Adalet hanım, buğulu gözlerle “İnşallah. Kızlara selamımı söyleyin. Bende onları çok seviyorum. Onlara iyi bakın” dedi.

Araba hareket etti.

“Nereye Hakim Teyze?”

“Hemen iki sokak öteye”

Osman iki sokak ötede bu sefer başka bir binanın önüne park etti. Bu binada da “Ankara Seyranbağları Huzurevi” yazıyordu.

“Bekle beni”

“Tabii Hakim Teyze”

Yine 1 saate yakın bir bekleyişin sonunda bu sefer etrafında bir çok yaşlı kadın ve adamla çıkageldi Adalet Hanım. Sarılıp öpüştükten sonra oradan ayrıldılar. Osman dikiz aynasından Adalet Hanım’ın gözlerinden akan yaşları fark etti.

“İyi misin Hakim Teyze”

“İyiyim Osman. Eski dostları görünce insan bir hoş oluyor”

“Nereye gidiyoruz?”

“Cebeci Asri Mezarlığına”

“Tamam”

“Teyze nerelisin sen?”

“Aydın Sökeliyim. Babam orada pamuk ekerdi. Annem ev hanımıydı. Sonra Kurtuluş Savaşı oldu. Babam savaşa gitti. Söke işgal oldu. Biz dağlara kaçtık annemle. Saklandık dağ köylerinde. Savaş bitince Söke’ye döndük. Allah’a Şükür Babam’da sağ salim döndü savaştan.”

“Sonra ne oldu?”

“Liseye Aydın’a gönderdi babam. Orada Atatürk’le karşılaştım. Sözümü tutmak için İstanbul’a gittim. Hukuk fakültesine girdim. Orada rahmetli eşimle karşılaştım. O Harbiye’de okuyordu o zaman. Mezun olunca evlendik..”

“Çocuğunuz var mı?”

“Bir kızım bir oğlum vardı.”

“Neredeler şimdi?”

“Oğlum dışişlerinde çalışıyordu.”

“Ne güzel”

“1978’de Fransa’da Ermeniler öldürdüler.”

“Üzüldüm Hakim Teyze. Başın sağ olsun. O da babası gibi şehit oldu yani”

“Evet. Şehit babanın şehit oğlu. Allah kimseye evlat acısı vermesin.”

“Amin. Ya kızın?”

“O eşi ve çocukları ile İzmit’te yaşıyordu. Öğretmendi. 1999’da depremde hepsi vefat ettiler.”

“Allah rahmet eylesin. Boş boğazlığımla üzdüm seni Hakim Teyze kusura bakma”

“Sanki sormasan aklımdan çıkıyorlar mı evladım. Sen üzülme sağol”

“Geldik Teyze”

“Tamam evladım. Al işte paran artık gidebilirsin.”

“Hakim teyze buradan nasıl döneceksin? Ben seni bekleyeyim eve bırakayım.”

“Yok beni alacaklar buradan”

“Hakim Teyze bu para fazla. Kusura bakma ben sana yalan söyledim. Taksinin sahibi benden 350 lira bekliyor. Affet beni. 350 ‘yi ona veririm. Gerisi kalsın. Bende para istemem. Bugün senden aldığım hayat dersinin parasal karşılığı yok zaten.”

“Çocukların var mı?”

“İki tane ellerinden öperler.” Taksinin güneşliğinden çocuklarının resimlerini çıkarıp gösterdi.

“Adları nedir?”

“Kemal ve Ayşe”

“Oğlumun adı da Kemaldi.”

Sessizliğin ardından Osman’ın elindeki parayı ittirdi Adalet Hanım.

Adalet Teyze

2008-10-31T12:29:00.001+02:00

YAŞAMIN İÇİNDEN

Kadın gülümsedi

“O zaman sana 650 lira vereceğim ne dersin?”

“Kurtarmaz ama senin güzel hatırını kırmayayım. İlk önce nereye gideceğiz?”

“Anıtkabir’e”

“Anıtkabir’e mi?

“Evet”

“Tamam teyzeciğim” “Yaş kaç teyzeciğim?”

“Seksen sekiz”

“Maşallah Allah uzun ömür versin teyzeciğim”

“Allah sağlıklı mutlu ömür versin oğlum”

“Haklısın teyzecim”

“Hayır”

“Kaç yıldır Ankara’da yaşıyorsun?”

“Ben Ankaralıyım teyze. Doğma büyüme”

“Ee o zaman”

“Ne bileyim bir kez okulla gelmiştik bayramda. Bayram olmayınca burası kapalı sanıyordum ben”

Kadın sinirli bir şekilde kafa salladı. Şoför utanmıştı. Mozoleye çıkan mermer merdivenlere kadar konuşmadılar. Merdivenlere geldiklerinde Şoför kuşkulu bir şekilde

“Nasıl çıkacaksın Teyze?” diye sordu.

“Her ay nasıl çıkıyorsam öyle”

“Her ay geliyor musun?”

“Evet”

“Hadi gidelim” dedi.

“Nereye gidiyoruz?”

“Bankaya”

Şoför arabasındaki kadının herhangi biri olmadığını anlamıştı. Bu yaşlı kadının Atatürk’e verdiği söz ne olabilirdi? En sonunda dayanamadı.

“Teyzeciğim bir şey sorabilir miyim?”

“Sor bakalım evladım”

“Anıtkabir’de Atatürk’e bir söz verdiğinizi söylemiştiniz. O söz nedir?”

“Uzun hikaye evladım”

“Olsun be teyze anlat ne olur”

“Sen ne dedin peki?”

“Mustafa Kemal emretmiş ne denir? Söz verdim.”

“Peki olabildin mi Adalet Teyze?”

“Evet ben Cumhuriyetin ilk kadın hakimlerindenim.”

“Vay be. Sende ne hikaye varmış Adalet Teyze”

“Haklısın Adalet Teyze. Bu bankamı gelmek istediğin”

“Evet”

“Yardım edeyim mi? Bende geleyim mi?”

“Hayır. Sen burada bekle lütfen. Bu arada adın neydi evladım”

“Osman teyzeciğim”

“Tamam Osman. Beni 45 dakika kadar sonra buradan al olur mu?”

“Tamam teyzeciğim”

“Hoş geldin Hakim Teyze”

“Çok uzun zamandır bana Hakim denmemişti.”

“Hoşuna gitmediyse söylemeyeyim?”

“Yok aksine hoşuma gitti. Sağol”

“Nereye gidiyoruz?”

“Seyranbağlarına”

“Tabii”

“Hakim Teyze çok yer gezmişsindir sen”

“Tüm Anadolu’yu karış karış gezdik rahmetli kocamla”

“Ne iş yapardı amca?”

“Subaydı.”

“Ne zaman vefat etti?”

“1952’de”

“Çok olmuş. Gençmiş”

“Kore savaşında şehit oldu.”

“Allah rahmet eylesin Hakim teyze”

‘ Sağol’

“Seyranbağları’na geldik nereye gideceğiz?”

“Sağa sap. İkinci binanın önünde dur.”

“Tamam. Buyur Hakim Teyze. Geleyim mi ben”

“Yok bekle burada”

Araba hareket etti.

“Nereye Hakim Teyze?”

“Hemen iki sokak öteye”

Osman iki sokak ötede bu sefer başka bir binanın önüne park etti. Bu binada da “Ankara Seyranbağları Huzurevi” yazıyordu.

“Bekle beni”

“Tabii Hakim Teyze”

“İyi misin Hakim Teyze”

“İyiyim Osman. Eski dostları görünce insan bir hoş oluyor”

“Nereye gidiyoruz?”

“Cebeci Asri Mezarlığına”

“Tamam”

“Teyze nerelisin sen?”

“Sonra ne oldu?”

“Çocuğunuz var mı?”

“Bir kızım bir oğlum vardı.”

“Neredeler şimdi?”

“Oğlum dışişlerinde çalışıyordu.”

“Ne güzel”

“1978’de Fransa’da Ermeniler öldürdüler.”

“Üzüldüm Hakim Teyze. Başın sağ olsun. O da babası gibi şehit oldu yani”

“Evet. Şehit babanın şehit oğlu. Allah kimseye evlat acısı vermesin.”

“Amin. Ya kızın?”

“O eşi ve çocukları ile İzmit’te yaşıyordu. Öğretmendi. 1999’da depremde hepsi vefat ettiler.”

“Allah rahmet eylesin. Boş boğazlığımla üzdüm seni Hakim Teyze kusura bakma”

“Sanki sormasan aklımdan çıkıyorlar mı evladım. Sen üzülme sağol”

“Geldik Teyze”

“Tamam evladım. Al işte paran artık gidebilirsin.”

“Hakim teyze buradan nasıl döneceksin? Ben seni bekleyeyim eve bırakayım.”

“Yok beni alacaklar buradan”

“Çocukların var mı?”

“İki tane ellerinden öperler.” Taksinin güneşliğinden çocuklarının resimlerini çıkarıp gösterdi.

“Adları nedir?”

“Kemal ve Ayşe”

“Oğlumun adı da Kemaldi.”

Sessizliğin ardından Osman’ın elindeki parayı ittirdi Adalet Hanım.

BAYRAK

2008-10-09T10:45:00.003+03:00

Fotoğraflarım....

2008-08-02T09:51:00.005+03:00

Atatürk'ün Hayatı

2008-05-15T12:51:00.005+03:00

1881 yılında Selanik’te Koca Kasım Mahallesi, Islahhane Caddesi’ndeki üç katlı pembe evde doğdu. Babası Selanik ilkokul hocalarından Ahmet Efendinin oğlu Ali Rıza Bey; annesi kökü Türkiye’de kalan bir Türkmen boyundan olan, Sarıgüllü Hacı Sofu Ailesi’nden Feyzullah Efendi’ nin kızı Zübeyde Hanım’dır.

Zübeyde Hanım, onu dünyaya getirdiği zaman 20 yaşındadır. Baba Ali Rıza Efendi o sıralar da gümrük memurluğu yapmakta iken daha sonra bu görevinden ayrılacak, kereste tüccarlığı yapacaktır. Kısa bir süre için tuz tüccarlığı da yapan Ali Rıza bey 47 yaşında iken genç yaşta ölür. Eşi Zübeyde hanıma Ali Rıza beyden, iki mecidiye (40 kuruş) aylık ve 7 yaşında bir erkek çocuğu ile kardeşi Makbule kalmıştır. Büyük bir fedakarlıkla çocuklarını yetiştiren, örnek Türk kadını Zübeyde Hanım, oğlunun başarılarını gördükten sonra 14 Ocak 1923'te İzmir'de, 66 yaşında hayata gözlerini yumdu.

Babası Ali Rıza Bey, O okul çağına geldiğinde ticaretteki girişimleri iyi gitmediğinden yeniden gümrükte çalışmaya devam etmiştir. O dönemde Annesi onu önce mahalle mektebine, sonra çağdaş yöntemlerle öğretim yapan Şemsi Efendi Mektebine yazdırdı. Babasının ölüme üzerine bu okuldan ayrılmak zorunda kaldı (1888).

Annesiyle birlikte Selanik’in önde gelen ailelerinden birinin çiftliğinde subaşılık yapan dayısı Hüseyin Ağa’ nın yanına yerleştiler. Zübeyde Hanım, oğlunun eğitiminden yoksun kaldığını görünce, bunu önlemek için onu, Selanik’te oturan büyükannesiyle, teyzesinin yanına gönderdi. Burada önce Selanik Mülkiye İdadisi’ne (ortaokul) yazıldı, sonra annesinin istememesine karşın Selanik Askeri Rüştiyesi’ne girdi (1893). Bu okulda matematik öğretmeni Mustafa Bey adına "Kemal"i ilave etti. 1895 yılında Selanik Askeri Rüştiyesi’ni üstün başarılarla tamamladı ve aynı yıl Manastır Askeri İdadisine girdi. Bu yatılı okuldaki derslerinde, özellikle matematik derslerinde başarılı oluyor, ancak Fransızca derslerinde istediği başarıyı elde edemiyordu. Bu durumu gidermek için okul tatilinde Selanik’te College des Freres de Salle ‘in özel derslerini izleyerek Fransızca’sını ilerletti. 1898’de Manastır Askeri İdadisini bitirdi.

13 Nisan 1899 yılında İstanbul’a geldi ve Mekteb-i Harbiye’ye 1283 apolet numarası ile yazıldı. 1902 yılında teğmen rütbesiyle mezun oldu, Harp Akademisi'ne devam etti. 11 Ocak 1905'te kurmay yüzbaşı rütbesiyle ve okul onsekizincisi olarak Akademi' yi tamamladığında 24 yaşındaydı.

1905 yılında Harp Akademisi’ni bitirdikten sonra, Şam’daki 5. Ordu 30. Süvari Alayı’nda staj için görevlendirilir. Burada Suriye’nin çeşitli yörelerini dolaşarak İmparatorluğun bazı kötü koşullarını yakından görme imkanı buldu. Suriye’deki Dürzilerin ayaklanmalarını bastırma harekatında görev aldı. Şam’daki bazı arkadaşlarıyla birlikte “Vatan ve Hürriyet” adında bir cemiyet kurdu. Cemiyetin Makedonya’da daha etkin olacağını düşündüğünden, bir arkadaşının izin tezkeresini sağlayarak, kimliğini saklayıp Selanik’e gitti. Burada dört ay hava değişimi alarak, Cemiyetin bir şubesini açtı. Cemiyet daha sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti içerisinde eridi. Bir süre sonra topçu stajı için tekrar Şam’a gitti. 20 Haziran 1907’de Kolağası (Kıdemli Yüzbaşı) oldu, Manastır'a III. Ordu'ya atandı ve bu tarihte 26 yaşındaydı.

Eski takvime gore 31 Mart Olayı diye adlandırılan ve İttihat ve Terakki oluşumuna karşı yapılan ayaklanmayı batırmak üzere görevlendirilen ve 19 Nisan 1909'da İstanbul'a giren Hareket Ordusu'nda Kurmay Başkanı olarak görev aldı. 1910 yılında Fransa'ya gönderildi. Picardie Manevraları'na katıldı ve burada Osmanlı Ordusunu temsil eden 3 kişiden biri oldu. 1911 yılında İstanbul'da Genelkurmay Başkanlığı emrinde çalışmaya başladı.

1911 yılında İtalyanların Trablusgarp'a hücumuyla başlayan savaşta, bir grup arkadaşıyla birlikte Tobruk ve Derne bölgesinde görev aldı. 22 Aralık 1911'de İtalyanlara karşı Tobruk Savaşı'nı kazandı. 6 Mart 1912'de Derne Komutanlığı'na getirildi. Ekim 1912'de Balkan Savaşı başlayınca Gelibolu ve Bolayır'daki birliklerle savaşa katıldı. Dimetoka ve Edirne'nin geri alınışında büyük hizmetleri görüldü. 1913 yılında Sofya Ataşemiliterliği'ne atandığında 32 yaşındaydı. Bu görevde iken 1 Mart 1914 yılında yarbaylığa yükseldi. Ataşemiliterlik görevi Ocak 1915'te sona erdi.

Bu sırada 1. Dünya Savaşı başlamış, Osmanlı İmparatorluğu savaşa girmek zorunda kalmıştı ve O, ilk olarak 19. Tümeni kurmak üzere Tekirdağ'da görevlendirildi (2 Şubat 1915). Burada gerekli hazırlıkları tamamlayarak 19. Fırkayı, Tekirdağ’dan Eceabat’a, oradan da Bigalı’ ya geçirdi. 18 Mart 1915 günü İngiliz ve Fransız Donanmaları Çanakkale Boğazını geçme girişiminde bulundu. Ancak ağır kayıplar vererek geri çekilmek zorunda kaldı. Çanakkale Boğazı'nı geçmeye kalkan İngiliz ve Fransız donanması ağır kayıplar verince Gelibolu Yarımadası'na asker çıkarmaya karar verdiler. 25 Nisan 1915'te Arıburnu'na çıkan düşman kuvvetlerini, O’ nun komuta ettiği 19. Tümen Conkbayırı'nda durdurdu. Bu başarı üzerine albaylığa yükseldi. Böylece, O’ nun komutasındaki 19. Tümen Çanakkale'de bir kahramanlık destanı yazıp İtilaf Devletleri'ne "Çanakkale geçilmez!" dedirtti. Anafartalar Grubu Komutanı olarak 9 - 10 Ağustos'ta Anafartalar Zaferi'ni kazandı. Bu zaferi 17 Ağustos'te Kireçtepe, 21 Ağustos'ta II. Anafartalar zaferleri takip etti. Çanakkale Savaşlarında yaklaşık 253.000 şehit veren Türk ulusu onurunu İtilaf Devletlerine karşı korumasını bilmiştir. Askerlerine "Ben size taarruzu emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum!" emri cephenin kaderini değiştirmiştir.

27 Ocak 1916’da Edirne’de 16. Kolordu Komutanlığına getirildi ve tam bir ay sonra Diyarbakır’da yeni kurulacak Kolordu Komutanlığına atandı. Görevine giderken 1 Nisan 1916’da tümgeneral oldu ve bu tarihte 35 yaşındaydı. Burada Rus kuvvetleriyle savaşarak Muş ve Bitlis'in geri alınmasını sağladı. Şam ve Halep'teki kısa süreli görevlerinden sonra 1917'de İstanbul'a geldi. Veliaht Vahidettin Efendi'yle Almanya'ya giderek cephede incelemelerde bulundu. Bu seyahatten sonra hastalandı. Viyana ve Karlsbad'a giderek tedavi oldu. 15 Ağustos 1918'de Halep'e 7. Ordu Komutanı olarak döndü. Bu cephede İngiliz kuvvetlerine karşı başarılı savunma savaşları yaptı. Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasından bir gün sonra, 31 Ekim 1918'de Yıldırım Orduları Grubu Komutanlığı'na getirildi. Bu ordunun kaldırılması üzerine 13 Kasım 1918'de İstanbul'a gelip Harbiye Nezareti'nde (bakanlığında) göreve başladı

Mondros Mütarekesi'nden sonra İtilaf Devletleri'nin Osmanlı İmparatorluğu'nu işgale başlamaları üzerine; 9. Ordu Müfettişi olarak 19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıktı. 22 Haziran 1919'da Amasya'da yayımladığı genelgeyle "Milletin istiklalini yine milletin azim ve kararının kurtaracağını" ilan edip Sivas Kongresi'ni toplantıya çağırdı.

23 Temmuz - 7 Ağustos 1919 tarihleri arasında Erzurum, 4 - 11 Eylül 1919 tarihleri arasında da Sivas Kongresi'ni toplayarak vatanın kurtuluşu için izlenecek yolun belirlenmesini sağladı. 27 Aralık 1919'da Ankara'da heyecanla karşılandı. 23 Nisan 1920'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılmasıyla türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması yolunda önemli bir adım atılmış oldu. Meclis ve Hükümet Başkanlığına Mustafa Kemal seçildi. Türkiye Büyük Millet Meclisi, Kurtuluş Savaşı'nın başarıyla sonuçlanması için gerekli yasaları kabul edip uygulamaya başladı.

Türk Kurtuluş Savaşı 15 Mayıs 1919'da Yunanlıların İzmir'i işgali sırasında düşmana ilk kurşunun atılmasıyla başladı. 10 Ağustos 1920 tarihinde Sevr Antlaşması'nı imzalayarak aralarında Osmanlı İmparatorluğu'nu paylaşan I. Dünya Savaşı'nın galip devletlerine karşı önce Kuva-yi Milliye - ordu bütünleşmesini sağlayarak savaşı zaferle sonuçlandırdı. O ’nun komutanlığındaki Türk ordusunun Kurtuluş Savaşında elde ettiği başarılar, zaferler şunlardır:

Zaferleri

- Sarıkamış (29 Eylül 1920), Kars (30 Ekim 1920) ve Gümrü'nün (7 Kasım 1920) kurtarılışı
- Çukurova, Gaziantep, Kahramanmaraş, Şanlı Urfa savunmaları (1919 - 1921)
- I. İnönü Zaferi (6 - 10 Ocak 1921)
- II. İnönü Zaferi (23 Mart - 1 Nisan 1921)
- Sakarya Zaferi (23 Ağustos - 13 Eylül 1921)
- Büyük Taarruz, Başkomutan Meydan Muharebesi ve Büyük Zafer (26 Ağustos – 9 Eylül 1922)

Sakarya Zaferi'nden sonra 19 Eylül 1921'de Türkiye Büyük Millet Meclisi ona Mareşal rütbesi ve Gazi unvanını verdi. Kurtuluş Savaşı, 24 Temmuz 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması'yla sonuçlandı. Böylece Sevr Antlaşması'yla paramparça edilen, Türklere 5 - 6 il büyüklüğünde vatan bırakılan Türkiye toprakları üzerinde ulusal birliğe dayalı Yeni Türk devletinin kurulması için hiçbir engel kalmadı.

Türkiye Cumhuriyeti'nin Kuruluşu

23 Nisan 1920'de Ankara'da Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılmasıyla Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu müjdelenmiştir. Meclis' in Türk Kurtuluş Savaşı'nı başarıyla yönetmesi, yeni Türk devletinin kuruluşunu hızlandırdı. 1 Kasım 1922'de hilafet ve saltanat birbirinden ayrıldı, saltanat kaldırıldı. Böylece Osmanlı İmparatorluğu'yla yönetim bağları koparıldı. 29 Ekim 1923'te Cumhuriyet idaresi kabul edildi ve O oybirliğiyle ilk cumhurbaşkanı seçildi. 30 Ekim 1923 günü İsmet İnönü tarafından Cumhuriyet'in ilk hükümeti kuruldu. Türkiye Cumhuriyeti, "Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" ve "Yurtta barış, cihanda barış" temelleri üzerinde yükselmeye başladı.

1927, 1931, 1935 yıllarında Türkiye Büyük Millet Meclisi, O’nu yeniden cumhurbaşkanlığına seçti. Sık sık yurt gezilerine çıkarak devlet çalışmalarını yerinde denetledi. İlgililere aksayan yönlerle ilgili emirler verdi. Cumhurbaşkanı sıfatıyla Türkiye'yi ziyaret eden yabancı ülke devlet başkanlarını, başbakanlarını, bakanlarını, komutanlarını ağırladı. 15 - 20 Ekim 1927 tarihinde Kurtuluş Savaşı'nı ve Cumhuriyet'in kuruluşunu anlatan büyük nutkunu (söylevini), 29 Ekim 1933 tarihinde de 10. Yıl Nutku'nu okudu.

Özel Yaşamı Özel yaşamında sadelik içinde yaşadı. 29 Ocak 1923'te İzmir'de Latife Hanım'la evlendi. Birçok yurt gezisine birlikte çıktılar. Bu evlilik 5 Ağustos 1925 tarihine dek sürdü. Çocukları çok severdi. Afet (İnan), Sabiha (Gökçen), Fikriye, Ülkü, Nebile, Rukiye, Zehra adlı kızları ve Mustafa adlı çobanı manevi evlat edindi. Abdurrahim ve İhsan adlı çocukları himayesine aldı. Yaşayanlarına iyi bir gelecek hazırladı. 1937 yılında çiftliklerini hazineye, bir kısım taşınmazlarını da Ankara ve Bursa Belediyelerine bağışladı. Mirasından kıskardeşine, manevi evlatlarına, türk Dil ve Tarih Kurumlarına pay ayırdı.

Kitap okumayı, müzik dinlemeyi, dans etmeyi ve yüzmeyi çok severdi. Zeybek oyunlarına, Rumeli türkülerine, güreşe aşırı ilgisi vardı. Tavla ve bilardo oynamaktan zevk alırdı. Sakarya adlı atıyla köpeği Fox'a çok değer verirdi. Zengin bir kitaplık oluşturmuştu. Akşam yemeklerine devlet ve bilim adamlarını, sanatçıları davet eder, ülkenin sorunlarını tartışırdı. Temiz ve düzenli giyinmeye özen gösterirdi. Doğayı çok severdi. Sık sık Atatürk Orman Çiftliği'ne gider, çalışmalara bizzat katılırdı. Fransızca ve Almanca biliyordu. 10 Kasım 1938 saat 9.05'te yakalandığı siroz hastalığından kurtulamayarak İstanbul'da Dolmabahçe Sarayı'nda hayata gözlerini yumdu. Cenazesi 21 Kasım 1938 günü törenle geçici istirahatgahı olan Ankara Etnografya Müzesi'nde toprağa verildi. Anıtkabir yapıldıktan sonra, naşı görkemli bir törenle 10 Kasım 1953 günü ebedi istirahatgahına gömüldü.

Corel DRAW Kısayollar

2008-04-29T10:27:00.001+03:00

Font Komutları
Kısayol Tuşu
Açıklama
Bold
Ctrl+B
Metnin karakterlerini kalınlaştırır
Font List
Ctrl+Shift+F
Kullanılabilir/etkin durumdaki tüm fontların bir listesini gösterir
Font Weights
Ctrl+Shift+W
Kullanılabilir/etkin durumdaki tüm font ağırlıklarının bir listesini gösterir
Italic
Ctrl+I
Metni italik yapar
Smail Caps
Ctrl+Shift+K
Metindeki tüm karakterleri küçük boyutta büyük harflere dönüştürür
Underline
Ctrl+U
Metnin altini çizer
Decrease Font Size
Ctrl+2 (nümerik klavye)
Fontu küçülterek bir önceki puntoya getirir
Font Size
Ctrl+Shift+P
Kullanılabilir/etkin durumdaki tüm font büyüklüklerinin bir listesini gösterir
HTML Font Size
Ctrl+Shift+H
Kullanılabilir/etkin durumdaki tüm HTML font büyüklüklerinin bir listesini gösterir
Increase Font Size
Ctrl+B (nümerik klavye)
Fontu büyüterek bir sonraki puntoya getirir
Next Font Combo Size
Ctrl+6 (nümerik klavye)
Fontu büyüterek Font Büyüklüğü listesindeki bir sonraki aya ra getirir
Previous Font Combo Size
Ctrl+4 (nümerik klavye)
Fontu küçülterek Font Büyüklüğü listesindeki bir önceki ayara getirir
Change Case
Shift+F3
Seçili metnin büyük/küçük harf yazılımını değiştirir
Text Aracı ile Metin Formatlamak
Kısayol Tuşu
Açıklama
Bullet Text
Ctrl+M
Metin nesnesi için madde imleri ekler/siler (geçiş tuşu)
Center Justify
Ctrl+E
Metni ortalar
Convert Text State
Ctrl+F8
Artistic Texti Paragraph Texte ya da Paragraph Texti Artistic Texte dönüştürür
Apply Drop Cap
Ctrl+Shift+D
Metin nesnesi için bir Drop Cap (Büyük İlk Harf) ekler/siler (geçis tuşu)
Edit Text
Ctrl+Shift+ T
Edit Text iletişim kutusunu açar
Force Justify
Ctrl+H
En son satır da dahil olmak üzere metnin sağa ve sola hizalanmasını sağlar
Format Text
Ctrl+T
Format Text iletişim kutusunu açar
Full Justify
Ctrl+J
Metnin sağa ve sola hizalı olmasını sağlar
Horizontal Text
Ctrl+, (virgül)
Metnin yönünü yatay olarak değiştirir
Left Justification
Ctrl+L
Metni sola hizalar
No Justification
Ctrl+N
Metni hizasız hale getirir
Right Justification
Ctrl+R
Metni sağa hizalar.
Vertical Text
Ctrl+. (nokta)
Metnin yönünü düşey olarak değiştirir (geçiş tuşu)
Text Aracı ile Metin Düzenlemek
Kısayol Tuşu
Açıklama
Delete Character To Right
Delete
İmlecin sağındaki karakteri siler
Delete Word To Right
Ctrl+Delete
İmlecin sağındaki kelimeyi siler
Move Cursor Down 1 Frame
Page Down
İmleci bir çerçeve aşağı taşır
Move Cursor Down 1 Line
Aşaği ok tuşu
İmleci bir satır aşağı taşır
Move Cursor Down 1 Paragraph
Ctrl+Aşağı ok
İmleci bir paragraf aşağı taşır
Move Cursor Left 1 Character
Sola ok
İmleci bir karakter sola taşır
Move Cursor Left 1 Word
Ctrl+Sola ok
İmleci bir kelime sola taşır
Move Cursor Right 1 Character
Sağa ok
İmleci bir karakter sağa taşır
Move Cursor Right 1 Word
Ctrl+Sağa ok
İmleci bir kelime sağa taşır
Move Cursor Up 1 Frame
Page Up
İmleci bir çerçeve yukarı taşır
Move Cursor Up 1 Line
Yukarı ok
İmleci bir satır yukarı taşır
Move Cursor To Start Of Frame
Ctrl+Home
İmleci çerçevenin başına taşır
Move Cursor To Start of Line
Home
İmleci satırın başına taşır
Move Cursor To Start of Text
Ctrl+Page Up
İmleci metnin başına taşır
Move Cursor To End Of Frame
Ctrl+Page Down
İmleci çerçevenin sonuna taşır
Move Cursor To End Of Line
End
İmleci satırın sonuna taşır
Move Cursor To End Of Text
Ctrl+Page Down
İmleci metnin sonuna taşır
Select All Text
Ctrl+A
Paragraf çerçevesi ya da Artistic Text nesnesindeki bütün metni seçer
Select Character to Left
Shift+Sola ok
İmlecin solundaki karakteri seçer
Select Character to Right
Shift+Sağa ok
İmlecin sağındaki karakteri seçer
Select Down 1 Frame
Shift+Page Down
Metnin aşağı doğru bir çerçevesini seçer
Select Down 1 Line
Shift+Aşağı ok
Metnin aşağı doğru bir satırını seçer
Select Down 1 Paragraph
Ctrl+Shift+aşağı ok
Metnin aşağı doğru bir paragrafını seçer
Select Up 1 Frame
Shift+Page Up
Metnin yukarı doğru bir çerçevesini seçer
Select Up 1 Line
Shift+Yukarı ok
Metnin yukarı doğru bir satırını seçer
Select Up 1 Paragraph
Ctrl+Shift+Yukarı ok
Metnin yukarı doğru bir paragrafını seçer
Select Word To Left
Ctrl+Shift+Sola ok
İmlecin solundaki kelimeyi seçer
Select Word To Right
Ctrl+Shift+Sağa ok
İmlecin sağındaki kelimeyi seçer
Select To Start Of Frame
Ctrl+Shift+Home
Metni çerçevenin başına kadar seçer
Select To Start Of Line
Shift+Home
Metni satırın başına kadar seçer
Select To Start Of Text
Ctrl+Shift+Page Up
Metni metnin başına kadar seçer
Select To End Of Frame
Ctrl+Shift+End
Metni çerçevenin sonuna kadar seçer
Select To End Of Line
Shift+End
Metni satırın sonuna kadar seçer
Select To End Of Text
Ctrl+Shift+Page Down
Metni metnin sonuna kadar seçer

logo tasarımlarım

2008-04-21T14:03:00.004+03:00

afiş tasarımlarım

2008-04-21T12:40:00.014+03:00

İZMİR
YAMANLAR EĞİTİM KURUMLARI
''SEPTO'' 2. SANAT EĞİTİMİ PROJE TASARIM OLİMPİYADI

ESKİŞEHİR
SAMANYOLU EĞİTİM KURUMLARI
''YUNEPO'' 1. ULUSLARARASI YUNUS EMRE SEVGİ VE BARIŞA ÇAĞRI PROJE OLİMPİYATI

ANKARA SAMANYOLU
HASAN TANIK İLKÖĞRETİM OKULU
''BOYAMA ŞENLİĞİ''

TUNCELİ
MUNZUR KOLEJİ
''SABİO'' SAYISAL BİLİMLER OLİMPİYATI

MERSİN
YILDIRIMHAN EĞİTİM KURUMLARI
''4. MATEMTİK OLİMPİYATI''

MUĞLA

ÖZEL BURÇ MELTEM İLKÖĞRETİM OKULU

''MATEMATİK OLİMPİYATI

İSTANBUL

ANAFEN OKULLARI

''FENMATYA'' 1. FEN VE MATEMATİK YARIŞMASI

ERZURUM

AZİZİYE EĞİTİM KURUMLARI

''ENPROJE'' 1. YAŞANABİLİR BİR DÜNYA İÇİN ENERJİ VE KAYNAKLARI PROJE OLİMPİYATI

ELBİSTAN

ÖZEL CEYHAN İLKÖĞRETİM OKULU

''MATEMATİK YARIŞMASI''

SAMSUN

FEZA EĞİTİM KURUMLARI

''BİSEO'' BİLİM SANAT EĞİTİM OLİMPİYATLARI